Υπάρχει μια μερίδα του πολιτικού συστήματος που αποφεύγει να αναλάβει κάθε ευθύνη για όσα προκάλεσε στη χώρα αλλά και για όσες παρεμβάσεις μπορούν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Το γεγονός ότι, πολλές φορές, πολιτικές ηγεσίες αποποιήθηκαν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί και παρασύρθηκαν από τη δύνη της αδράνειας, απολαμβάνοντας την εφήμερη μέθη της όποιας εξουσίας, ίσως αποτελεί ένα βασικό παράγοντα της κακοδαιμονίας του παρελθόντος μας, ως πολίτες, πολιτικό σύστημα ή έθνος.

Η σημερινή όμως κυβέρνηση, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ακολούθησε την πεπατημένη. Ανέλαβε ευθύνες που δεν της αναλογούσαν, αλλά το τόλμησε και δεν κρύφτηκε, ώστε να αποτελέσει μια ανώδυνη για το σύστημα που μας οδήγησε στη χρεωκοπία, παρένθεση.

Έθεσε ως στόχο μετά την εκλογική νίκη του Σεπτεμβρίου του 2015, να βγάλει τη χώρα από τα δεσμά των μνημονίων και το πέτυχε.

Επεδίωξε να ξεδιπλώσει ένα παράλληλο πρόγραμμα για να προστατεύσει τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα, κάνοντας σαφές ότι το αύριο δε μπορεί να χτιστεί πάνω σε κοινωνικά ερείπια. Και όλα αυτά, σε περίοδο δημοσιονομικής στενότητας και μνημονιακών καταναγκασμών.

Επέλεξε να καταπολεμήσει τη διαπλοκή και την αδιαφάνεια και το έπραξε σε επίπεδο νομοθετικού έργου, επιτρέποντας και στη δικαιοσύνη να επιτελεί το έργο της, χωρίς να θέτει εμπόδια ώστε να κουκουλωθούν υποθέσεις σκανδάλων.

Επιπρόσθετα, στα πλαίσια της Συνταγματικής αναθεώρησης προωθεί μια σειρά προτάσεων για να επιτευχθεί η θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας, βήμα απαραίτητο και για την παραγωγική της ανασυγκρότηση, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα κινδυνεύσει ξανά να φτάσει στο χείλος της χρεοκοπίας.

Προωθεί παρεμβάσεις για τον εξορθολογισμό των σχέσεων του κράτους με την εκκλησία επιδιώκοντας να πετύχει εκεί που καμία πολιτική δύναμη στο παρελθόν δεν τόλμησε.

Πέτυχε λύσεις σε προβλήματα στην εξωτερική πολιτική που λίμναζαν για δεκαετίες με τη συμφωνία των Πρεσπών, ενεργώντας όχι με βάση το θυμικό, αλλά τη γεωπολιτική. Διαμόρφωσε τους όρους να αποκτήσει η χώρα μας πρωταγωνιστικό ρόλο στη Ν.Α. Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, εγκαταλείποντας το αφήγημα της μικρής κι ανίσχυρης Ελλάδας, έρμαιο της διάθεσης των μεγάλων δυνάμεων.

Και όμως, σχεδόν το σύνολο της αντιπολίτευσης, καθώς και η πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης, παρέα με συγκεκριμένους επιχειρηματικούς κύκλους προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο:

Ο ΣΥΡΙΖΑ χρεωκόπησε τη χώρα, ασχέτως αν δεν είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης τότε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ «πούλησε» τη Μακεδονία, ασχέτως αν η Ν.Δ. από τη δεκαετία του 90 έκανε ό,τι ήταν δυνατό ώστε να δημιουργηθούν εις βάρος της χώρας μας τετελεσμένα κι έπειτα απλώς στρουθοκαμήλιζε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τα κάνει όλα για να παραμείνει στην εξουσία! Τι εννοούν με τον όρο εξουσία όμως;

Αν εννοούν την ευθύνη της διακυβέρνησης, στα συνταγματικά οριζόμενα πλαίσια, όπως προκύπτει από τις εθνικές εκλογές και το κυρίαρχο εκλογικό σώμα, τότε η κατηγορία αυτή συνεπάγεται αλλεργία στη Δημοκρατία ή και αποδοχή του συνθήματος ότι «η Δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία».

Αν εννοούν ότι στην κυβέρνηση πρέπει να βρίσκεται το παλαιό πολιτικό σύστημα και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ με τις «ελαττωματικές ιδέες της αριστεράς», τότε θεωρούν ότι η εξουσία έχει μόνιμους ιδιοκτήτες που ορίζονται από μια κάστα ολιγαρχών και όχι από τον λαό κι ως εκ τούτου να προτείνουν πολιτειακή αλλαγή και αντί της Δημοκρατίας την Αριστοκρατία.

Αλλά που να βρει «άριστους» η συντηρητική παράταξη που οδήγησε μια ολόκληρη χώρα στη χρεοκοπία και υιοθετεί τη ρητορική των ακροδεξιών που ευθύνονται για κάθε μεγάλη εθνική καταστροφή που έχει υποστεί αυτός ο λαός;